Een jaar reizen door Afrika samenvatten in een paar hoogtepunten is onmogelijk. Toch gaan we een poging doen. In dit allerlaatste verslag zetten we een aantal van onze meest bijzondere momenten van onze reis op een rij.

Het zit erop. Het is voorbij. We zijn weer opgeslokt door het leven in Nederland. Maar we hebben het gedaan, een jaar reizen door Afrika. Het was mooi, bijzonder, indrukwekkend, intensief en uitdagend. Elk land heeft op zijn eigen manier indruk gemaakt. Een aantal van die bijzondere plekken en momenten hebben we op een rij gezet. Daarmee doen we meteen heel veel plekken, landen en momenten tekort. Want eigenlijk is het niet te doen om een selectie te maken. Je hoort het al, het was moeilijk kiezen…

De mooiste kampeerplekjes

3. Spitzkoppe, Namibië | Kamperen tussen reuzenkeien, waarnaast onze auto een speelgoedautootje lijkt. Midden in Namibië staan we op een van de mooiste kampeerplekjes die je maar kunt bedenken.

2. Kubu Island, Botswana | Om er te komen moeten we uren rijden over zandsporen waar het gras in de middenberm soms boven de motorkap uitsteekt. Maar Kubu Island is magisch en het is niet eens een eiland (meer), maar een verzameling rotsen in een zoutvlakte. De zon zien ondergaan boven de uitgestrekte zoutvlakte vanaf onze campingstoelen, onbeschrijfelijk. En dan die sterren…

1. Puros, Namibië | Kamperen aan een droge rivier in het afgelegen noordwesten van Namibië was de mooiste kampeerervaring van onze reis. Woestijnolifanten die in het laatste zonlicht voorbijtrekken door het stoffige zand, giraffes die we de volgende ochtend vanuit onze daktent, tegen het licht in van de opkomende zon, voorbij zien lopen. Puros was magisch, in alle opzichten.

De mooiste zonsondergangen

3. Divundu, Namibië | Niet heel Namibië is droog, in het noordoosten van het land bepalen grote rivieren het groene landschap. In de Okavanga-rivier, op een bootje, zagen we de zon ondergaan terwijl voor ons de nijlpaarden plonsden in het water.

2. Lion’s Head, Zuid-Afrika | Een van de mooiste zonsondergangen van onze reis zien we al in de eerste dagen, vanaf de enorme rots Lion’s Head in Kaapstad. Eerst gaat de zon spectaculair onder in de zee, en terwijl we naar beneden lopen kleurt de lucht in duizend kleuren terwijl de lichtjes in de stad onder ons fonkelen.

1. Aus, Namibië | Het zuidelijk deel van Afrika heeft toch echt de mooiste zonsondergangen, vanwege de kleuren in de lucht. In Aus was het koud en winderig en allesbehalve aangenaam, maar de zonsondergang die we vanaf een winderige rots zien is misschien wel de mooiste van onze reis.

De mooiste wandelingen

3. Congo-Nile Trail, Rwanda | Spectaculaire groene heuvels, uitgestrekte bananenplantages en prachtige uitzichten op het Kivumeer.

2. Aberdares, Kenia | Boven de 3.000 meter opent zich een andere wereld, met buitenaardse planten, bijzondere rotsformaties en natuurlijk spectaculaire uitzichten.

1. Wolfberg Cracks, Zuid-Afrika | Omhoog lopen terwijl de zon opkomt, uitzichten over de prachtige Cederberg Mountains, uitdagende klim- en kleuterpaadjes in de nauwe gangen van tientallen meters hoge, gespleten rotsen en eenmaal boven alleen op de wereld in een adembenemend landschap. Dit waren drie spectaculaire wandelingen ineen.

De mooiste routes

3. Van Kabale naar Buhoma, Uganda | Groene heuvels zover je kunt kijken en slaperige dorpjes waar de tijd heeft stil gestaan. Slingeren over smalle weggetjes door de jungle en dan weer door de theeplantages. Prachtig!

2. Swartbergpas, Zuid-Afrika | Met ons rammelende huurautootje in de eerste weken reden we de onverharde Swartbergpas. We zijn boven gekomen en gelukkig maar, want de uitzichten zijn alle kanten op adembenemend mooi.

1. Rondje Brandberg, Namibië | Deze route had ook ‘rondje mars’ kunnen heten. Zo mooi, zo bijzonder en zo onwerkelijk is dit stukje Namibië.

De mooiste zonsopkomsten

3. Lumo Conservancy, Kenia | Vanaf ons campingplekje op een rots, zien we de uitgestrekte savanne onder ons langzaam in het licht gezet worden door de zon, die achter ons opkomt. We zijn ondertussen aan het inpakken voor een gamedrive, maar halverwege sta ik met een dampend kopje koffie in de hand alleen nog maar ademloos te kijken naar het schouwspel van de natuur. Dan maar wat later op pad.

2. Ololokwe, Kenia | We zijn geen early birds, dus als we een zonsopkomst zien dan is dat bijna altijd omdat we voor iets anders vroeg ons bed uit moeten. Deze keer voor een hike op de Ololokwe Mountain. Boven het gortdroge land van het noorden van Kenia zien we de zon als we halverwege de weg omhoog zijn langzaam achter de berg vandaan komen. Waarom staan we eigenlijk niet wat vaker vroeg op?

1. Dune 45, Namibië | Dit is de enige keer dat we vroeg zijn opgestaan om de zon te zien opkomen. Vanaf een zandduin in de Sossusvlei zien we hoe de zon de woestijn langzaam in het licht zet. Wauw.

Mooiste stranden

3. Sandwich Harbour, Namibië | Geen strand waar je op gaat liggen, want het water is koud en de wind waait hier altijd. Maar een woestijn die in de zee eindigt en daarmee feitelijk een heel groot strand is, dat is toch wel heel bijzonder.

2. Ngala Beach, Malawi | Kamperen op het strand is natuurlijk fantastisch. Wakker worden met het geluid van de golven die stuklopen op het zand. Maar als het strand zo mooi is als Ngala Beach aan de oever van het Malawimeer, dan weet je: veel beter wordt het niet.

1. Tiwi Beach, Kenia | Een strand zoals een strand er in je dromen uitziet: helderblauw water, wit zand en palmbomen. Need we say more?

Bijzonderste dierenmomenten

3. Leeuwen die een prooi opeten, Masai Mara in Kenia | Oké, eigenlijk is deze top 3 niet te doen. We hebben zoveel bijzondere momenten meegemaakt, zowel binnen als buiten de nationale parken. Dit moment was in Masai Mara, waar twee leeuwinnen bekvechten om de restjes van een wrattenzwijn. De sterke kaken waarmee ze het vlees van de botten scheuren. De oerkrachten waarmee ze hun rangorde verdedigen. Ik zou er uren naar kunnen kijken.

2. Overstekende luipaarden, Kwhai Conservancy in Botswana | De beste ervaringen zijn misschien wel degene die je niet verwacht. Eigenlijk waren we niet echt aan het gamedriven, maar onderweg naar de volgende kampeerplek. En opeens steken er zomaar twee luipaarden over. De eerste die we ooit gezien hebben, bovendien.

1. Leeuwen in Lumo Conservancy, Kenia | Een groep van negen leeuwen, die vlak onder ons open raam op de grond gaan liggen. Een groep die we zelf hebben opgespoord, door op de cirkelende gieren af te gaan. En die we dus ook helemaal voor onszelf hebben. Alleen wij en een groep leeuwen die we bijna kunnen aanraken, middenin het prachtige landschap van de onbekende Lumo Conservancy in Kenia.

Meest gedenkwaardige politiecontroles

3. Zambia, in de buurt van Lusaka | Hier loop ik de enige verkeersboete van onze reis op. Op een weg waar je ene kant op 60 mag rijden en de andere kant 40. Voor de hoogte van de boete maakt het niet uit, trouwens.

2. Tanzania, net na de grensovergang met Malawi | We waren er al voor gewaarschuwd. We zijn nog maar een uurtje de grens over of we worden in Tanzania al aangehouden. De agent beschuldigt ons van te hard rijden en toont als bewijs een foto van onze auto met een vals filter er overheen geplakt waarop een te hoge snelheid staat. Jammer, meneer de agent. Deze truc kennen we.

1. Kenia, op de weg tussen Mombasa en Nairobi | Hier worden we aangehouden omdat we hebben ingehaald over een doorgetrokken streep. De man wil ons een bekeuring geven, maar probeert subtiel te hinten dat we daar wel onderuit kunnen komen. Als ik niet hap, vraagt hij onomwonden of ik niet een lunch voor hem wil kopen. Ik zeg tegen hem: “Volgens mij is dat corruptie, daar doe ik niet aan mee.” Waarop hij enigszins beteuterd de legendarische woorden spreekt: “Oh, dus je wil me niet omkopen?” Vijf minuten later mogen we weer op pad, zonder boete en zonder smeergeld.

Moeilijkste, duurste, slechtste…

Moeilijkste moment | Na de eerste weken kamperen hebben we vrieskou, wind en een combinatie van die twee gehad. Op een prachtige plek in Namibië, na weer een spectaculaire zonsondergang zitten we er even helemaal doorheen. Waar zijn we aan begonnen? Hoe kunnen we een jaar lang in deze kou buitenleven? We boeken onze kampeerplek om naar een huisje, om even een paar dagen bij te komen. Het blijkt gelukkig de laatste écht koude avond te zijn.

Spannendste gebeurtenis | Genoeg spannende momenten tijdens zo’n reis, maar gelukkig nooit levensbedreigend. Het moment waarop ik keer op keer onder water werd gezogen nadat de rubberboot in een hevige stroomversnelling in de Nijl omsloeg, komt het dichtst in de buurt.

Slechtste weg | We zouden hier kunnen volstaan met het noemen van Burundi, waar alle wegen slecht zijn. Maar de allerslechtste doorgaande weg is die D3707 heet en in het noorden van Namibië ligt. Ruim honderd kilometer aan diep zand, scherpe stenen en wasbordhobbels zo groot dat je ze op een satellietfoto nog kan zien.

Meest uitdagende weg | Ook die ligt in Namibië, maar dan een heel stuk naar het zuiden. Het smalle, steile weggetje met grote, puntige stenen loopt naar een uitkijkpunt bij een zendmast en was een uitdaging voor auto, banden en bestuurder. Met zweet op het voorhoofd ben ik boven gekomen, Ellemieke heeft het laatste stuk zelfs gelopen. Het uitzicht was prachtig trouwens.

Goedkoopste en duurste camping | De goedkoopste was 0 euro, in de tuin van de gastvrije Debby in Zimbabwe. We betaalden maar liefst 100 euro voor een nachtje in het nationale park Savuti in Botswana, voor een stukje grijs zand met een vuilnisbak en een braai.

Slechtste overnachtingsadres | Bij de Dedza Lodge in Malawi kamperen we op een soort kampeerplaats met dor gras, naast de ontluchtingspijp van de sceptictank.

Mooiste ontmoeting | We hebben deze reis zoveel lieve, inspirerende, dappere en leuke mensen ontmoet dat het onmogelijk is om daar een lijstje van de te maken. Maar al deze mensen hebben onze reis verrijkt, leuker gemaakt en ons iets geleerd.

Gaafste uitje | Een paar keer deze reis hebben we in de buidel getast om een bijzonder uitje te doen. De helikoptervlucht boven de Okavangadelta is misschien wel het gaafste uitje dat we hebben gedaan.

Leukste mensen | Als we een land moeten kiezen met de liefste, meest gastvrije bevolking dan is dat Zimbabwe. Altijd waren de ontmoetingen hier oprecht, zonder bijbedoelingen. Of je nu in een toeristisch gebied komt (voor zover je daarvan kunt spreken in Zimbabwe) of ver daarbuiten, de mensen zijn altijd hartelijk. Beide keren dat we de grens overgingen naar Zimbabwe viel dat meteen op, de tweede keer voelde het zelfs een beetje als thuiskomen.

Wat gaan we niet missen van Afrika? | Het stof dat tot in je diepste poriën gaat zitten. De rommel op straat. De muggen, vliegen, mieren en ander ongedierte. De vreselijk irritante drempels, die een aanslag zijn op je auto. De bedelende kinderen. De smog in de lucht tijdens het droge seizoen. Het niet op kunnen gaan in de massa. Het gedoe dat boodschappen doen heet. En de idiote buschauffeurs.

Lange schaduwen

Het opspattende stof dat in de buitenspiegel oplicht in de late middagzon. Voor ons ligt de uitgestrekte savanne, waar acacia’s lange schaduwen werpen over het golvende helmgras. Als ik even mijn ogen dichtdoe en terugdenk aan onze reis, dan zie ik dit plaatje voor me. Ik zou er nog eeuwig over kunnen schrijven, maar dit zijn toch echt voorlopig de laatste woorden…